رکن پنجم دموکراسی

مدار بسته

bahmanparvizi — Thu, 05 Nov 2009 03:55:54 GMT

در این روزها بسیار به زندگی گذشتۀ خود مینگرم و آنچه بیش از همه تکانم میدهد این است که آن چیزهائی را که به نظرم مهمترین هدف زندگیام بودهاند، اکنون به دست نیاوردهام. با خود به نجوا میگویم که امیدوار باشم تا روزی آرزوهایم برآورده شوند، اما آنچه در پیش رو به نظر میرسد چیزی جز انتظار بیپایان به نظر نمیرسد. دست به قبلم میبرم تا پس از مدتها بنویسم. مینویسم. خط میزنم و دوباره مینویسم. انبوه افکار به درون سرم هجوم میآورند و من آنها را در قفسههای ذهنم بایگانی میکنم. صبح شده است و روزی دیگر آغاز شده است اما گویا چرخ گردون مسیر همیشگی خود را میپیماید.

دیوار یا آسیاب بادی

bahmanparvizi — Tue, 25 Aug 2009 03:24:15 GMT

باد می وزد. می توانی در مقابلش دیوار بسازی یا آسیاب بادی.

ژول ورن به رادیو می رود

bahmanparvizi — Thu, 13 Aug 2009 02:55:18 GMT

رمان" دور دنیا در هشتاد روز" نوشته ژول ورن با ترجمه محسن فرزاد در رادیو فرهنگ تحلیل و بررسی می شود.
به گزارش خبرگزاری مهر، نقد این کتاب با حضور بهمن کبیری پرویزی پنج شنبه 22 مرداد ماه از ساعت 17 تا 19 پخش می‌شود.

به رنگ ارغوان

bahmanparvizi — Mon, 22 Jun 2009 15:54:18 GMT

چه آرام

چه بی صدا

چه معصوم

حتی بدون خداحافظی

با مخاطب آشنا

bahmanparvizi — Sat, 20 Jun 2009 03:27:01 GMT

سالروز درگذشتت چه غریبانه برگزار شد. آنچه نگرانت کرده بود ناتمام مردن نبود. ترست از نفله شدن بود. ترست با دست دشمن سر به نیست کردن و به گردن دوست انداختن بود. برایت مهم نبود اگر دیگران کار را تمام میکردند و فکر میکردی چه بسا شاید بتوانند بهتر از پس کار برآیند. اینک سی و دو سال است چهره در نقاب خاک کشیدهای. تنها کاری که از دستم بر آمد برایت فاتحهای خواندم و به یادت بودم.

تذکره ایام _ روز طبیعت

bahmanparvizi — Wed, 01 Apr 2009 11:56:17 GMT

آن روز با طراوت، آن روز معرفت طبیعت، آن روز گشت و گذار، آن روز ختم تعطیلات، آن سیزدهمین روز نوروز، روز طبیعت. نقل است که چون بامدادن برآید بلند آفتاب، مردمان تدارک گشت و گذار در دشت و دمن آغاز کنند و هر کدام با اهل بیت خود روانۀ سوئی شوند تا با مام طبیعت دیدار تازه کنند و روح و روان از سودگی سال گذشته بزدایند.

نقل است سبزهای را که قبل از تحویل سال سبز کنند و با یادگار دوران کهن و آغاز بهار بر سر سفرۀ هفت سین مینهند، در روز طبیعت در کنار رودی جای میدهند تا سبز بماند و از یمن برکت بقای سبزی سبزه، سال مردمان همه سبز باشد.

نقل است در این روز کدورت از دل بزدایند، مصافحه و معانقه را منضم نمایند که تا ابدالدهر به نشان دوستی به یادگار بماند که این سنت پرودگار حی رزاق است.

نقل است چون غروب آفتاب نزدیک شود هر کدام از مردمان سوی منزل خود روان شود، سفرۀ هفت سین را تا سال بعد برچیند و محیای امرار معاش سال گردد، باشد که این سنت به یادگار تا ابدالاباد بماند.

نقل است در این روز سبزه گره زنند و نیت کنند تا در گنبد دوار به یادگار بماند که اگر نیت خالص باشد در آن سال برآورده شود.

پس این روز را غنیمت شمار که بزرگ و فرخنده روزی است این روز. مباد که یمن و برکت این روز را از یاد ببری و اسیر خرافات نحوست موهوم گردی که هر روز خداوند نعمتی است و بهره مقسوم تو از عمر در این جهان که عطیهای است الهی.

یاد باد آن روزگاران یاد باد

bahmanparvizi — Sun, 22 Mar 2009 16:11:30 GMT

در سالیان نه چندان دور مراسم را به گونهای دیگر برگزار میکردیم. آنهائی که همسن من هستند به خوبی به یاد دارند. شب چهارشنبه سوری قاشق زنی می کردیم. از روی آتش می پریدیم. دور اتش می چرخیدیم. همه با هم می خواندیم: «زردی من از تو، سرخی تو از من». دور سفره هفت سین می نشستیم. عیدی می گرفتیم. در روزهای عید به دیدار یکدیگر می رفتیم.

این روزها همه چیز تغییر کرده است. شهرهایمان در شب چهارشنبه سوری به میدان جنگ تبدیل می شود. دیگر صدا و سیما در لحظه سال تحویل توپ در نمی کند. دیگر کسی در تلویزوین دعای تحویل سال نو نمی خواند. همه به سفر رفته اند. دیگر سالی یک بار هم به دیدن یکدیگر نمی رویم. به راستی چه بر سر آداب و رسوم خود آورده ایم؟

دو سالگی وبلاگ رکن پنجم دموکراسی

bahmanparvizi — Sat, 21 Mar 2009 19:28:31 GMT

امروز دومین سالروز ایجاد وبلاگ رکن پنجم دموکراسی است و ششمین سال حضور من در عرصه وبلاگنویسی است. وقتی برای نخستین بار با وحید اناری نویسنده وبلاگ بوته خشک گون نخستین وبلاگ خود را ایجاد کردم، نمیدانستم که شش سال در محیط مجازی دوام خواهم آورد. روز نخست سال نو حرف از مردن زدن شگون ندارد، اما نمیدانم روزی که من دار فانی را وداع گفتم چه کسی رکن پنجم دموکراسی را به روز خواهد کرد.

تذکره ایام

bahmanparvizi — Thu, 19 Mar 2009 23:53:11 GMT

آن عید سعید باستانی، آن آئین نیاکانی، آن یادگار دودۀ ساسانی، عید نوروز. نقل است جمشید جم در این روز تاج کیانی بر سر نهاد و سالیان سال به سلطنت پرداخت. نقل است در هنگام تحویل سال نو پیری سپید موی بر مردمان گذر میکند و آرزوهایشان را به خاطر میسپارد تا برآورد. پس اگر نسیمی مشکفشان را بر گونۀ خود حس کردی بدان که عمو نوروز است و مقدمش را گرامی دار.

احتراماً خدا نگهدار

bahmanparvizi — Sat, 14 Feb 2009 13:24:18 GMT

مرد نمکی هفتم پیامک داد: «تسلیت به مناسبت لبخندی که دیگر بر لبان مردم نمینشاند.» همین یک ماه پیش او را در شب شعر عاشورائی در حوزۀ هنری دیدم. آن روز نمیدانستم آخرین دیدارم با استادم است. احترامی نگو یک دسته گل. او را در زمان حیاتش احترام زیاد داشتم. کودکی در پوست خرس گفت: «او را روز جمعه از مقابل تالار وحدت تشیع خواهند کرد.» دلم گرفت. خواستم پیامکی برای تلفن همراهش ارسال کنم که ارسال نشد. شاید قسمت نبود. نوشته بودم: «میدانم که استاد این پیامک را نخواهد خواند. استاد خدا نگهدار. خدایت رحمت کند. دیدار به قیامت.» اشک از چشمانم سرازیر شد. اندوهگین شدم. بعد با خود گفتم منوچهر احترامی هنوز در دل من زنده است، چه برای خداحافظی با او به تالار وحدت بروم یا نروم. یادداشتهای من سر کلاس درس او هنوز باقی است، پس منوچهر احترامی هنوز زنده است و زنده میماند.